Spoiler:
Ulotki zostały rozdane. Zainteresowani przekazali wieści dalej. Pogłoska szybko obiegła odpowiednie sfery, ale nawet biedni się zainteresowali - cena wszak nie była wysoka.
Stowarzyszenie Artystyczne Czaski Pogardy wystawiało kolejne przedstawienie.
Wynajęte - lub po prostu poproszone - przez Paolo, przywódcę trupy draby zbierały kasę przy wejściu na skrzyżowanie trzech ulic. Raptem miedziak za wejście, do przeżycia. Chociaż formalnie przedstawienie miało miejsce w Labiryncie, to chyba głównie po to, by niektórzy ludzie z bogatszych dzielnic poczuli dreszczyk emocji, że udali się do tej niebezpiecznej części miasta. Tak naprawdę to z miejsca, w którym byli widać było już część Złotej Ulicy, więc nie byli zbyt głęboko na ziemiach Pogorzelców.
Aktorzy się spóźniali, ale póki co niewiele i ludzie nie zdawali się na to narzekać. Wszędzie słychać było szmer głosów, rozmów między ludźmi, którzy na codzień się nie widują.
- A widziałeś ich ostatnie przedstawienie? Dziwię się, że Fristron nie sprowadził ognia z nieba na nich, za to jak go przedstawili!
- No, nawet ceny brukwi poszły w górę...
- Moja mała Kalisa jest uzdolniona magicznie! Mój stary twierdzi, że to ona zbiła wazon, ale ona przysięga, że nawet go nie tknęła!
- I to jest ten... Labirynt? Ludzie tu żyją?
