Forum

Na forum pojawił się Kirgo I zainspirowało mnie to do zadania Wam pytania o ogrywane ostatnio gry.
Nadal siedzicie na klasykach, czy wyszły ostatnio jakieś fajne nowości?
Słyszałem o dodatku do Gothica, który jest całkiem profesjonalnie zrobiony i dobrze oceniany - grał ktoś, jakieś komentarze?

Jeśli o mnie chodzi, ogrywałem niedawno Pillars of Earth - słodkie, klimatyczne, wysmakowane tak graficznie, jak fabularnie. Przyjemność zmniejszyła się jak zacząłem podejrzewać, że moje wybory są w sumie dość fikcyjne - ale i tak spoko.


No a tak to klepię od lat Heroesy i Age of Empires 1 xD

Ja teraz cisnę w Dead in Vinland. Uguem jest historia o tym, że rodzina wikingów uciekając ze swoich rodzimych ziem trafia na tajemniczą wyspę, która, jak się okazuje, rządzona jest przez strasznego skurwola, który każe im płacić trybut. I potem robi się tylko dziwniej, bo okazuje się, że na wyspie są też pojedynczy rozbitkowie niezbyt pasujący do całości: muszkieter z Francji, indianka, wojowniczka z Japonii, perski handlarz, ruska wołga, afrykański griot, a jakby tego było mało nawet bogowie zaszczycili swoją obecnością to miejsce...

Ogólnie gra mocno na randoma, strasznie wredna (dlatego gram na easy kappa), ale też ciekawa i przyjemna, jeśli akurat nikt ci nie zdycha z depresji, chorób, zranień albo zmęczenia. Taki survival.

Lol jaka ekipa. To mi troche przypomina perłową sesje na bagienku...

Ostatnio nie przepadam za survivalami, wystarczy mi obejrzeć newsy w internecie ^^
Poza tym ten schemat, że wszystko stara się ciebie wydupczyć, a Ty masz się nie dać, ale i tak wiesz, że prędzej czy później padniesz, jest coraz bardziej oklepany, depresyjny i jednocześnie demobilizujący. Mało co może zaskoczyć, a nawet jeśli zaskoczy, to jest zwykle niefortunnym randomem i psuje...

Szukam ostatnio gierek, gdzie sie tworzy, buduje, siega nieba. Stad te Filary Ziemi chociazby

WARIOOOO

https://www.youtube.com/watch?v=HnyoR9ueWjc

Zastanawiałem się, czemu temat o grach nie trafił to działu z "dysputami o sztuce", a potem zobaczyłem najnowszy post Borysa i zrozumiałem, że to nie wrzucenie gier w kategorię sztuki jest tu problemem, raczej pierwszy człon.

Osobiście niewiele pograłem przez ostatnią dekadę - na dobrą sprawę, na kompie przeszedłem jedynie Kryptę Nekrodancera (wspaniała gra!), a w pierwszym roku pandemii ze znajomymi namiętnie tłukłem w CoD 2.

Ale jakiś czas temu zainwestowałem w PlayStation i nadrabiam zaległości, których jest w cholerę i trochę. Mam za sobą The Last of Us (tylko jedynkę), GTA V, Uncharted IV i teraz męczę Assasin's Creedy (Ezio Collection). Próbowałem podejścia do Horizon Zero Dawn, ale świat jest tam tak ogromny, że gra całkowicie mija się z moimi oczekiwaniami.

Co polecacie z rzeczy na PS4, których przejście zamyka się w 20-30 godzinach i jest satysfakcjonujące fabularnie?

Na PSach się nie wyznaję, ale zaciekawiłeś mnie opinią o Horizon Zero Dawn. Powiesz coś więcej? Czy to przypadek z kategorii Gothic 3, że wielkość świata nic nie dodała poza rozrzedzeniem fabuły?

Ja w sumie nawet w Skyrimie miałem uczucie, że nie umiem się w to wkręcić, że wszystkiego jest tyle i wszystko jest równorzędne i niepowiązane, że staje się takie nijakie..

Trudno mi powiedzieć więcej, bo zagrałem w sumie może 10 godzin, z czego dużą część stanowił swego rodzaju prolog - błąkanie się wokół wioski i dowiadywanie się więcej o misji, pierwsze questy osadzające postać w świecie i mówiące, dlaczego powinna się przejmować.

No a potem wyszedłem z wioski i pojechałem w prawo, pogoniły mnie stwory, do których mie miałem podjazdu, więc pojechałem w lewo, trochę potłukłem i znowu zajechałem za daleko, więc musiałem uciekać. A w międzyczasie nazbierałem kilka dziwnych questów od NPCów spotkanych gdzieś po łąkach i nad jeziorami. I w sumie po 10 godzinach nie wiedziałem już, gdzie jechać, żeby rozwijać główny wątek.

Tak wielki świat na pewno jest dla kogoś atutem, ja się odbiłem, ale nie bierz mojej opinii za konstruktywną - przypominam, że wygłasza ją facet, co przez ostatnie 10 lat przeszedł 4 gry.

Welp, opinia wystarczająca, żeby nie zagrać, wydaje mi się, że miałbym dokładnie tak samo

A mi Horizon mega się podobał, fakt, początek może się dłużyć, ale potem zaczyna się dopiero zabawa i ładne widoczki Fabułą też ciekawa, może nie masterpiece, ale w połączeniu z kreacją świata, daje radę

Gry komputerowe? Ludzie dalej to robią? oo
Ostatnie co przeszedłem to Disco Elysium (crpg, ale bardziej visual novel, ze śliczną muzyką) oraz Pillars of Eternity 2: Deadfire (najlepszy setting do crpg od czasów Planescape, ach, jaka szkoda, że nie będzie zwieńczenia trylogii). Potem zacząłem grać w Darkest Dungeon i starego dobrego Commandos: Behind Enemy Lines (wcześniej w tym klimacie pograłem w Shadow Tactics: Blade of the Shogun, bardzo polecam), ale wykluło się Pisklę i to by było na tyle jeśli chodzi o granie.

A, i wcześniej z jednym znajomym grywałem w Hotseat Thursdays najpierw w różne mody do Medieval 2: Total War, potem Age of Wonders 3, a potem w Age of Wonders: Planetfall a z koleżanką Ver na necie w Divinity Original Sin 2 i trylogię Baldurs Gate.

Dead in Vinland posiadam, też mam na mojej "to play" list (razem z milionem innych rzeczy).

Karv pisze: ↑

02 mar 2022, 7:48

Co polecacie z rzeczy na PS4, których przejście zamyka się w 20-30 godzinach i jest satysfakcjonujące fabularnie?

Uncharted 1-3 warto byłoby nadrobić, w jakiejś antologii powinno być nawet za grosze dostępne, w wersji zremasterowanej. Zwłaszcza dwójka, najlepsza z serii. Jeżeli chcesz więcej czwórki, to Uncharted Lost Legacy. Ja bym jeszcze Cię zachęcał do The Last Guardian, ale to jest dość specyficzna gra - sprawdź czy Ci podejdzie.

U mnie Elden Ring, Elder Scrolls Online, Monster Hunter World i Monster Hunter Rise.

Ja w sumie nawet w Skyrimie miałem uczucie, że nie umiem się w to wkręcić, że wszystkiego jest tyle i wszystko jest równorzędne i niepowiązane, że staje się takie nijakie..

Ja jakiś czas temu powróciłem do Skyrima, aby sobie zrobić na luzie achievment na zdobycie lokacji w trakcie wojny cywilnej i skupiłem się na odgrywaniu cesarskiego żołnierza-kowala. Powiem ci, że nie ma co się tam za bardzo spuszczać nad zadaniami, tylko fajnie dać się porwać. Ja teraz w trakcie gry chodziłem tylko piechotą, podziwiając motylki, kwiatki i trafiając na różne, randomowe, dziwne wydarzenia to tu, to tam, i w tym jest mega urok. Ot, pochodzić sobie po fantastycznej krainie i dać się zaskoczyć nią, rzucić się w jakiś wątek niezwiązany z fabułą główną i olać wszystko inne.

Dead in Vinland posiadam, też mam na mojej "to play" list (razem z milionem innych rzeczy).

Miłego umierania

Próbowałem Disco Elysium, Divinity OS 2 i PoE2: Deadfire, ale... żadnej nie ukończyłem (chociaż przy PoE byłem najbliżej). Nie wiem, zawsze po jakimś czasie traciłem zainteresowanie i dłużyła mi się ta fabuła. Z tego ostatniego rzutu izometrycznych RPGów dokończyłem w sumie tylko Tyranny (nie było jakieś mega, ciekawy koncept, ale widać że im na koniec budżetu nie starczyło) i Torment: Tides of Numenera. To drugie, jestem niemal pewien że jest czymś, co by tobie Bubu wpadło w oko, bo jest takie trochę mistyczne, trochę nieszablonowe i czuję, że to coś co byś polubił xD

A z innych gierek to jeszcze mega, MEGA polecam Thronebreaker: The Witcher Tales. Postać Meve jest per-fect, cała gra bardzo przyjemna, soundtrack świetny, postaci charakterystyczne. Bardzo polecam.

Gruby pisze: ↑

07 mar 2022, 19:28

Ja jakiś czas temu powróciłem do Skyrima, aby sobie zrobić na luzie achievment na zdobycie lokacji w trakcie wojny cywilnej i skupiłem się na odgrywaniu cesarskiego żołnierza-kowala. Powiem ci, że nie ma co się tam za bardzo spuszczać nad zadaniami, tylko fajnie dać się porwać. Ja teraz w trakcie gry chodziłem tylko piechotą, podziwiając motylki, kwiatki i trafiając na różne, randomowe, dziwne wydarzenia to tu, to tam, i w tym jest mega urok. Ot, pochodzić sobie po fantastycznej krainie i dać się zaskoczyć nią, rzucić się w jakiś wątek niezwiązany z fabułą główną i olać wszystko inne.

W Skyrima też muszę kiedyś zagrać. Ale czasu nie ma na coś tak wielkiego. Morrowindem się kiedyś świetnie bawiłem, ale Oblivion mnie odrzucił, przez to długo nie miałem na Skyrima ochoty. Podobnie z Wiedźminem miałem. Znajomi mi musieli sprezentować Wiedźmina III, bym (po jakichś trzech latach) w niego zagrał, tak bardzo byłem zeźlony po dwójce.

Dead in Vinland jak bardzo ma ważny czynnik losowy?

Gruby pisze: ↑

07 mar 2022, 19:28

Próbowałem Disco Elysium, Divinity OS 2 i PoE2: Deadfire, ale... żadnej nie ukończyłem (chociaż przy PoE byłem najbliżej). Nie wiem, zawsze po jakimś czasie traciłem zainteresowanie i dłużyła mi się ta fabuła. Z tego ostatniego rzutu izometrycznych RPGów dokończyłem w sumie tylko Tyranny (nie było jakieś mega, ciekawy koncept, ale widać że im na koniec budżetu nie starczyło) i Torment: Tides of Numenera. To drugie, jestem niemal pewien że jest czymś, co by tobie Bubu wpadło w oko, bo jest takie trochę mistyczne, trochę nieszablonowe i czuję, że to coś co byś polubił xD

Z tych wspomnianych przez Ciebie, to akurat Tides of Numenera najbardziej mnie wymęczył i się dłużył. Świat wydawał się udziwniony na siłę (no, ale to Monte Cook) i na siłę chcieli zrobić z tego coś "deep", żeby mogło nosić miano Tormenta. Tyranny było dobre, bardzo obiecujący początek, ciekawy setting, ale, tak jak mówisz, widać, że budżet im się skończył. A szkoda.

Denadareth pisze: ↑

07 mar 2022, 21:04

Dead in Vinland jak bardzo ma ważny czynnik losowy?

Nawet jak masz wymaxowane statsy tak, aby były na fulla i aby nie dało się ich bardziej podnieść, to gra i tak nie da ci wykonać akcji, i tak ci dowali 75% na nią, tylko po to aby ci dosrać xD Wczoraj w ostatnim evencie w grze, gdzie na sukces miałem 66%... przez sześć rzutów z rzędu miałem porażki. Także czynnik losowy jest ważny i jest strasznie chamski.

Dodatkowo polskie tłumaczenie ssie. Ale ogólnie koncept bardzo ciekawy tam jest i sama gra, pomijając random, też wporzo.

https://www.gram.pl/news/prezentacja-fh ... nd-magic-2

CUDOWNOŚCI

Redzi ogłosili powrót do uniwersum Wiedźmina:
https://thewitcher.com/pl/news/42170/ro ... -nowa-saga

Ruch, którego chyba wszyscy się spodziewali, ale osobiście bardzo mnie ten news zaskoczył, biorąc pod uwagę jak mocno zapewniali, że nie będzie nowych Wiedźminów w najbliższym czasie. Cóż, może najbliższy czas już minął, albo niepotrzebnie w to wierzyłem

Kompletnie nie wiem, w którą stronę pójdą. Czy bardziej nawiążą do trylogii, czy bardziej do Gwinta lub Wiedźmińskich Opowieści. Chyba jednak wolałbym Wiedźmina 4. Tamte gierki mi nie podeszły, wyłączyłem obie bardzo szybko i nigdy nie wróciłem. Społeczność chyba też bardziej oczekuje powrotu do trylogii. Jeśli faktycznie tak będzie, ciekawi mi wybór protagonisty i czas akcji. Geralt i Wojny Północne są już chyba zbyt oklepane, potrzebne jest coś innego. Kiedyś czytałem, że w grę wchodzi gra Vesemirem w czasach świetności Kaer Morhen, albo wręcz wykreowanie swojego własnego wiedźmina w prężnie działającej szkole. Inne głosy mówiły o cofnięciu się aż do koniunkcji sfer. A może przyjdzie nam grać Ciri i podróżować w czasie? W końcu czasy mamy takie, że pewne środowiska oczekują silnych postaci kobiecych

No i bardzo szkoda, że porzucają swój silnik. Pewnie przejechali się na Cyberpunku, zobaczyli, że już nie jest tak łatwo dostosowywać się do zmian i oczekiwań, i lepiej wziąć gotowca niż martwić się o reputację w przypadku kolejnej wtopy.

Wiem, ale nie powiem! : P

Bubeusz pisze: ↑

20 mar 2022, 22:57

https://www.gram.pl/news/prezentacja-fh ... nd-magic-2

CUDOWNOŚCI

Cholera jasna, no raczej, nie inaczej! Nie słyszałem w ogóle o tym, ale to jest kapitalny news. Mój sentyment do dwójki (i czwórki w sumie też) nie jest może aż tak ogromny jak do trójki, ale to i tak super wiadomość. Mam tylko nadzieję, że projekt nie zostanie ukatrupiony przez jakieś okołoprawne zagrywki.

Ale szczerze mówiąc, chwalili strasznie polepszoną inteligencję komputera, a ja mam mieszane uczucia.

W czasie walki faktycznie jest lepsza. Nie atakują bezmyślnie łuczników, starają się zadawać największe straty, ustawiają się taktycznie do ataku, a nie idąc najkrótszą możliwą drogą... natomiast na mapie przygody jest jakiś dramat, strasznie rozdzielają swoje armie, uciekają porzucając duże ilości jednostek, łażą tymi bohaterami jak na grzyby, jakby w ogóle nie czuli ryzyka związanego z przebywaniem blisko armii wroga.

No ale jedno jest git - że cokolwiek robią

Fajnie, że robią, ale szkoda, że nie łączą sił z innymi fanami H2, np autorami tego cudownego moda.

Walić Slay the Spire, jest za mocno wciągające

W zeszłym tygodniu zacząłem Sifu. Z braku czasu, zagrałem może 3 godziny - wyśmienite póki co. :)

Ja to sobie grywam w Mount & Blade: Warband i przeglądam indie gierki na steamie.

Poza tym? Raczej TTRPG - mam dwie grupy D&D gdzie aktywnie uczestniczę oraz jedna do Coriolisa.

Warband był wciągający, dużo sobie obiecuję po M&B II.

Agrandir pisze: ↑

05 kwie 2022, 13:23

Ja to sobie grywam w Mount & Blade: Warband i przeglądam indie gierki na steamie.

A to trzeba będzie się kiedyś ustawić na jakąś inwazję Daaawno już nie grałem w multi, ogrywałem raczej mody na jednego gracza, ale chętnie popykam

Borys pisze: ↑

06 kwie 2022, 15:56

Warband był wciągający, dużo sobie obiecuję po M&B II.

Ale wiesz, że to już wyszło 2 lata temu?
To moja jedyna gra w życiu, którą kupiłem nie tyle bez czekania na promocję, ale wręcz w dniu premiery
Trochę się wtedy zawiodłem, gra była ewidentnie niedokończona, niezoptymalizowana, dosyć zabugowana, więc odłożyłem żeby się nie zniechęcić. Wróciłem do niej jakoś z pół roku temu i zauważyłem poprawę, ale z braku czasu musiałem przerwać grę i jak wrócę kolejny raz to pewnie zagram od nowa, bo nic nie pamiętam

Bannerlord jest dostępny jako early access, więc bugi to nic dziwnego

Pillarsy. Te gry to rpgi w starym stylu a na hardzie sa cholernie trudne i nie wybaczają błędów. Walka z Adrowym Smokiem w jedynce jest naprawdę epicka. Oczywiście jak to zawsze ja w rpgach. Mag.

No patrz, ja nie miałem większych problemów z Adrowym Smokiem, a walka była długa, ale średnio epicka (jego mobki robiły większy dym). O wiele większy problem miałem z tym białym smokiem w White March.

W ogóle nie powiedziałbym, że Pillarsy były jakieś mega trudne, nawet na hardzie, w zasadzie jedyny problem miałem z niektórymi zleceniami z twierdzy, jeśli się za nie brałem za szybko. W dwójce zaś nie dałem rady zabić żadnego z Megabossów, to mnie boli.

Ale ogólnie uwielbiam Pillarsy, absolutnie uwielbiam setting.

Drake pisze: ↑

22 kwie 2022, 0:40

Oczywiście jak to zawsze ja w rpgach. Mag.

Zazwyczaj gram magiem, ale w Pillarsach jakoś w Rogue poszedłem.

Bo Pillarsy nie są trudne pod względem bossów (nawiasem, biały smok z białej marchii jest bardzo łatwy zwłaszcza że masz wtedy dostęp do mnicha Zauchy). Trudne to są randomowe starcia, kto walczył z wampirami w białej marchii czy z zakonnikami tego pojeba albo z duchami i zarodnikami ten wie o czym mówię. Generalnie pillarsów nie da się przeklikać, bo statusy nakładane przez wrogów są silne.

Pillarsy były spoko, ale czas loadingów to była katastrofa.

Drake pisze: ↑

22 kwie 2022, 11:08

Bo Pillarsy nie są trudne pod względem bossów (nawiasem, biały smok z białej marchii jest bardzo łatwy zwłaszcza że masz wtedy dostęp do mnicha Zauchy). Trudne to są randomowe starcia, kto walczył z wampirami w białej marchii czy z zakonnikami tego pojeba albo z duchami i zarodnikami ten wie o czym mówię. Generalnie pillarsów nie da się przeklikać, bo statusy nakładane przez wrogów są silne.

Z tych pamiętam tylko to ostatnie, ale też grałem w Pillarsy parę lat temu.

Borys pisze: ↑

22 kwie 2022, 14:12

Pillarsy były spoko, ale czas loadingów to była katastrofa.

Hmm, nigdy nie miałem z tym problemu.