W północnej częśi miasta stoi brama bramę, tym razem wyposażona w magiczne bariery, która chroni dostępu do ostatniego, najwyższego kręgu murów. To niegdysiejsze serce miasta, którego centrum stanowi Wieża Płomienia - legendarna siedziba Gildii Magów, osobiste komnaty ojca Bubeusza oraz miejsce trzymania Białego Płomienia - artefaktu, który roztacza ochronną energię na całe miasto. Wierzy się, że to dzięki niemu przebieg Rewolucji był tak delikatny i bezkrwawy, uchodźcy znaleźli tyle ciepła i wsparcia, nie wybuchają konflikty na tle rasowym i kulturowym, zimy są łagodniejsze, a żywność rośnie tak szybko i wydajnie. Najważniejsze jest jednak to, że dzięki Płomieniowi dziwy i inne sankryczne zwyrodnienia zdają się trzymać od miasta na dystans. Nie zawsze, ale ataków jest jakby mniej - i to głównie w wyniku celowego zapraszania sankry do akcji przez narkomanów i kultystów wśród Pogorzelców.
Obecnie we Wieży urzęduje Rada Płomienia pod przywództwem Racardo - pięciu magów z najbliższego otoczenia Bubeusza, wybrani z jego błogosławieństwem jako następcy. Obecnie przywódcy Lojalistów, widzą się jako kontynuatorów legalnej władzy, starają się zjednoczyć miasto pod swoim sztandarem.
Wnętrze budynku utrzymane jest wyszukanym eleganckim stylu. W licznych wnękarz korytarzy palą się świeczniki, a na ścianach zawieszono obrazy, lecz już na pierwszy rzut oka można stwierdzić, że pochodziły one z różny epok i kolekcji. Były różnego rozmiaru, lecz różniły się również ramami.
Wieża podzielona była na kilka części - mieszkalną, gdzie odpoczywali studiujący tu magowie, bibliotekę z bogatą kolekcją woluminów o najróżniejszej tematyce, zaś na najwyższych piętrach znajdowały się obserwatoria. Piwnice wieży stanowiły z kolei najczęściej laboratoria, gdzie uczeni przeprowadzali swoje eksperymenty.